Czarna mała, delikatna ramka zamyka kłamstwo tego miejsca. "Linia Stalina" sztucznie wybudowany kompleks. Bardzo ciekawy. Jeśli ktoś interesuje się militariami lub techniką wojskową (włącznie z samolotami). Mekka Rosjan. Na parkingu przed kasami, same moskiewskie blachy. Popiersie Stalina na czerwonym żwirze. Wikipedia mówi: Jesienią 1939 roku, po ekspansji na zachód w wyniku Paktu Ribbentrop-Mołotow, ZSRR rozpoczął budowę tzw. Linii Mołotowa wzdłuż nowych granic. Linia Stalina która znalazła się na tyłach została w dużej mierze opuszczona, a jej wyposażenie wymontowane w celu uzbrojenia nowej linii. Z tego powodu nie odegrała większej roli podczas niemieckiej inwazji na ZSRR w czerwcu, 1941, choć niektóre odcinki które zostały obsadzone na czas stawiły skuteczny opór (np. odcinki pod Leningradem i Kijowem). http://pl.wikipedia.org/wiki/Linia_Stalina

Najbardziej mi żal, że nie można było wejść do Tu-134.

Mińsk. Stolica Białorusi. Naszego sąsiada. Wydaje mi się, że mało znane miasto. Szerokie główne trasy, brak takiej ilości reklam jak u nas, dwie linie metra, dużo parków, pomników i radzieckich blokowisk, którym poświęcę następny wpis.

Z każdego większego zakładu pracy, obowiązkowo pracownicy udali się w samo południe do parku im. Janka Kupały w Mińsku. Cel jasny. Z uśmiechem na twarzy świętować 1 maja.

W końcu parę chwil by opisać Białoruś. Nie ma co ukrywać, ale ten kraj szybko się zmienia. Półki stołecznych sklepów świecą ogromną ilością przeróżnych produktów, co dla mnie jest największą zmianą. W umysły ludzi nie będę wnikał, wolę to wszystko pozostawić takie jakie jest. Wszędzie budują się nowe bloki. Puste osiedlowe ulice i dźwigi. Miałem wrażenie, że jestem na warszawskim Ursynowie w 1980 roku. Dziś wylądowaliśmy w małym miasteczku na północy Białorusi. Cerkiew, Lenin, małe Kino, ulica Lenina, ulica Leninskaja, pomniki i inne typowe elementy z poprzedniej epoki. Obok domu towarowego (który swoją zawartością strasznie mnie zasmucił), na głównym placu Lenina, była knajpka, restauracja nawet. Głodny człowiek to zły człowiek. Tego nie da się przeskoczyć. Wchodzimy. Starsza w Pani w pustej szatni sugeruje, że raczej zjeść nie zjemy, ale możemy wejść i się przekonać. Wchodzimy. Pomieszczenie wypełnia się charakterystycznym zapachem, gra muzyka, na sali klienteli brak. Za barem, stoją dwie kobiety. Ubrane typowo w fartuchach. Zresztą tu wszędzie tak są ubrane Panie. Czy to sklep ze szklankami czy warzywniak. I teraz najciekawsze. Okazało się, że nic nie zjemy, bo te dwie Panie i pewnie ktoś na zapleczu mają za 10 minut obiad. W związku z tym my nie zjemy. Możemy iść dalej i poszukać sobie innego miejsca. Muszę jednak nadmienić, że miejsc z ciepłym jedzeniem jest mało, do tego dodajmy małe miasteczko i radzieckie gotowanie. Ciężko. Jutro 1-szy Maja. Mińsk i wszystkie małe miasteczka obsadzone flagami w kolorach LGBT.